Son yıllarda nüfusumuz hızla azalmaya başladı. Bu elbette aniden olmadı. Yıllardır bir iki çocukla iktifa etmemiz gerektiği konusunda güçlü yayınlar ve aşırıya kaçan reklamlar yapıldı. Doğum kontrol haplarının ulaşımı çok genişletildi ve Nüfus Planlanması uygulanması bazı bölgelerde oldukça geniş tutuldu. Yıllarca kürtajın hangi uç noktalara kadar çıktığına hep birlikte şahit olduk.
Aydınlarımız, üst düzey bürokratlarımız, varsıllarımız, siyasetçilerimiz, entelektüellerimiz çok çocuklu ailelere küçümser ve eleştirel bir seviyeden baktılar. İki çocuğun üstüne çıkan aileler kınandı veya bu ailelere karşı hor gözle bakıldı.
Kentleşme ve şehirleşme genişledikçe, konforizm arttıkça, insanlar rahatlığa ve refaha kavuştukça çocuk yapmaktan ve çocuk doğurmaktan uzaklaştı. Bir de üstüne üstlük Avrupa kültürünün milletimiz üzerindeki etkin baskısı, alt katmanlara kadar yayılınca, bu aileler de çok çocuk yapmaktan vaz geçip az çocuklu aileler kervanına katıldı.
Ayrıca basın yayın yoluyla, iletişim ve ulaşım kanallarıyla geniş aileler yerildi, çekirdek aileler özendirildi. Tek çocuklu aileler ön plana çıkarıldı. Bilhassa nüfus planlaması, doğum oranlarını alabildiğine düşürdü. Bütün bunların yanında feminizmin de nüfusumuzun azalmasında etkili bir yere sahip olduğunu söyleyebiliriz.
Diğer yandan, sezaryen ile doğumda çıkılan zirve tehlikenin hangi seviyelere doğru sıçradığını gözler önüne sermektedir. Dünya ve Avrupa ile kıyaslandığında sezaryen ile doğum oranlarının Türkiye'de nasıl bir tehlikeye doğru gittiğini tüm ilgili çevreler gayet net bir şekilde görmektedir! Bu işaret, alarm zilinin çaldığının işaretidir. Eğer önlem alınmazsa felakete doğru hızla ilerlediğimizi söylemek zorundayız. 1960'lardan sonra uygulanan nüfus planlaması, kürtajlar, aile planlaması, doğum kontrol hapları, Rahim İçi Araçlar, kondom ve prezervatifler milletimizin geleceğini tehlikeye soktu!
Türkiye, nüfus artışı için her yolu denemelidir. Gerekirse annelere maaş bağlanmalı ve doğan her çocuk için yüklü miktarda para ödenmelidir.
