Manisa’da yaşanan olayın üzüntüsü yüreğimizde henüz taptazeyken Çerkezköy’den medyaya yansıyan haberle bir kez daha beynimden vurulmuşa döndüm.

ÇERKEZKÖY’DE YAŞANAN OLAY HAKKINDA!

Manisa’da yaşanan olayın üzüntüsü yüreğimizde henüz taptazeyken Çerkezköy’den medyaya yansıyan haberle bir kez daha beynimden vurulmuşa döndüm.
Bir baba, öz kızına cinsel istismarda bulunmakla suçlanıyor. Henüz 13 yaşındaki kızına…
Kızımızın önce arkadaşına ardından okulundaki rehber öğretmenine yaşadıklarını anlatmasıyla olay ortaya çıkıyor. Çocuk koruma altına alınırken, hakkında iddialar bulunan sözde baba! da gözaltına alınıyor ve adli süreç başlıyor.

Artık bir baba kızına bunu nasıl yapar’ı sorgulamayı kenara bırakıyorum çünkü kelimeler kifayetsiz. İnsanlığın bittiği nokta… Artık çocuklarımızın sesini çıkartmaları için onlara nasıl destek olmalıyız o kısmı düşünüyorum.

İstismarla mücadelede yalnızca çocukları “tehlikeden korumak” yetmez. Çocuğa yaşadığı bir şeyin yanlış olduğunu fark ettiğinde konuşabileceği güvenli bir alan açmak gerekir. Ve bu alanı açmak artık bu olayda da bir kez daha gördüğümüz gibi yalnızca ailenin değil hepimizin sorumluluğudur. Artık hepimiz daha dikkatli olmalıyız. Kendi akrabamız dahi olsa söz konusu çocuklar olduğunda “O yapmaz ya” düşüncesini bir kenara bırakmalıyız. Kişi dışarıdan çok iyi görünüyordur, tatlı dillidir, güler yüzlüdür, sessiz sakindir… Ancak bunların hiçbiri bir kişinin çocuğa zarar vermeyeceğinin garantisi değildir.
Çocuk söz konusu olduğunda sorgulamamız gereken kişinin kim olduğu değil çocuğun kendisini o kişinin yanında nasıl hissettiğidir.
Ve evet, hepimiz komşunun çocuğundan da sorumluyuz. Parkta oynayan, okul yolunda yürüyen, sokakta karşılaştığımız çocuktan da…
Belki de artık çocuklara yalnızca “Kendini koru” demenin ötesine geçip yetişkinler olarak kendimize de şunu sormalıyız:

“Ben bu çocuğun güvenliğini sağlamak için ne yapıyorum?”

Özellikle çocukla ilgili alanlarda çalışan uzmanlar ve eğitimciler çocuklarımıza şu iki düşünceyi özellikle benimsetmelidir.
Bir kişinin yetişkin olması onun her davranışının doğru olduğu anlamına gelmez.

Aileden biri olması, çocuğa yapılan yanlış bir davranışı çocuğun sır olarak saklaması gerektiği anlamına gelmez.
Bir de özellikle anneler… Çocukların ilk bakımvereni genellikle annedir. Bu sebeple çocuklar o masumiyetle kendilerini tüm cesaretlerini toplayarak genellikle ilk olarak annelerine açarlar. Böyle bir durumda lütfen susmayalım anneler, kadınlarımız… Lütfen çocuklarımıza inanalım. Onlar yalan söylemez hele ki böyle konularda asla yalan söylemezler.

Yüreğim yanıyor… Son olması duamla.