Kurak ve kumlu arazilerde uygulanan yöntemle samanlar birer metrekarelik kareler halinde toprağa yerleştirildi. Amaç, rüzgarın kumları taşımasını azaltmak ve bitkilerin yeniden tutunabileceği daha elverişli bir zemin oluşturmaktı.
KUMUN HAREKETİ YAVAŞLADI
Saman kareleri, rüzgarla taşınan kumun hızını düşürürken toprağın nemini daha uzun süre korumasına da katkı sağladı.
Bu sayede bitki köklerinin tutunabileceği daha dengeli bir ortam oluşmaya başladı.
İLK YEŞİLLİK BİR YILDA ORTAYA ÇIKTI
Uygulamadan yaklaşık bir yıl sonra bölgede ilk otlar görülmeye başladı.
Yıllar ilerledikçe bitki çeşitliliği arttı, kuraklığa dayanıklı çalılar da bölgede yayılmaya başladı.
10 YILDA ÇÖLÜN GÖRÜNTÜSÜ DEĞİŞTİ
Araştırmacıların 10 yıllık gözlemlerine göre, başlangıçta büyük ölçüde çıplak olan kumlu arazide bitki örtüsü yüzde 59,83 seviyesine ulaştı.
Böylece rüzgarla sürekli hareket eden kumların bulunduğu alan, zamanla bitkilerin yaşayabildiği daha dengeli bir araziye dönüştü.
BASİT YÖNTEM, UZUN VADELİ SONUÇ
Çin’de uzun süredir kullanılan saman kareleri yöntemi, çölleşmeyle mücadelede kumun sabitlenmesi ve bitki örtüsünün yeniden oluşmasını destekleyen uygulamalardan biri olarak öne çıkıyor.
İlk bakışta oldukça basit görünen yöntem, yıllar içinde ortaya çıkan sonuçlarıyla dikkat çekiyor.